REDdroidz

Lagi kong pinagmamasdan
ang lalaki sa kabila ng kalsada.

Siya, na ang matatag na tindig
balaning umaakit ng pagtatangi
sa mata kong umaapuhap ng silahis
malikmatang araw sa asero
lumalabay na bisig niyang
buong buo, hindi tulad ko:

Binibilang ang bawat pitik sa dibdib
sa mga sasakyang yumayao’t parito sa lansangan.

Lumulutong bawat niyang halakhak
pagsilip ng ngiti sa maamong mukha
ng babaeng kasama niya roon palagi,
halik sa siphayong pumipintig
ang tinig niyang lumulunod

Sa magaspang na pag-ungol ng bawat
sasakyang umarangkada papalayo sa akin.

At habang kanyang kinakalong
panganay ng pakikipagtalad sa mga ulap
nag-aanyaya bawat niyang ngiti
pinatingkad ng sikat ng araw
sa nangungusap niyang mga mata
habang lumalabo ang aking paningin

Nilalambungan ng makapal na usok na naiiwan
ng bawat sasakyang pumapaspas na lumisan.

Maiksi lamang ang pagitan
tuwing aking pinagmamasdan

Ang lalaki sa kabila ng kalsada
nitong aking pagkatao

Ngunit sa bawat kong pagpupumilit na humakbang
hinihila akong pabalik ng aking kahubaran
nilligis, dinudurog sa sementong lansangan

Upang sa aking kanlungan
ako’y mapaatras.

~ Victory Terminal EDSA, Quezon City. 1997
a.m. ociones

Sunud-sunod, hanay-hanay
Tila mabalasik na mga mandirigmang
Nagmamartsa patungo sa labanan
Ang himay-himay ng karanasan
Maling hakbang o daplis na pananaw
Kongkretong igpaw at munting tagumpay
Sa isipan ko’y lumilinaw
Sunud-sunod, hanay-hanay
Nagmamartsa sa bubungan
Ng munti kong tahanan
Ang mga patak ng ulan.

~ March 1997
a. m. ociones

idinuduyan ako ng iyong tinig
patungo sa landas ng mga alamid,
doon, kung saan tayo nagtagpo, noon
minsang tag-ulan at mababa ang ulap
sa bundok Sinombrero, ang iyong hininga
humahaplos sa aking batok.
basa tayo ng pawis sa maghapong paglalakad
sakbat ko ang pangamba sa aking dibdib
yumakap ka sa akin upang langhapin
ang samyo ng tsokolateng nakatago
sa aking bulsa, sa aking kamay
orkidyas na luray ang inagaw natin sa mataas
na punong narra. nabagting ka pa,
pag-akyat. hindi kita sinalo.

ngayon,
nahihirapan akong huminga.
tila
idinuduyan ako ng iyong tinig sa pagtulog
dahil sa

Flutab
for symptomatic relief of cold and flu.
contains pseudo-ephedrine.

#
Translation:
Pseudo

your voice hums me slowly to sleep, brings me
to the trodden paths of the mountain cats,
there, where we meet for the first time, then
one rainy season when the clouds are low
at Mt. Sinombrero, your breath
caressed my neck.
our bodies wet with sweat from a day-long walk,
i wore my fears on my chest
you embraced me to savor
the fragrance of chocolate hidden
in my shirt pocket, in my hands
the wilted orchid we robbed earlier from the tall
narra tree where the vines caught you.
you fell - but i didn’t catch you.

now,
i can hardly breath
as if
your voice is soothing me to sleep
because of

Flutab
for symptomatic relief of cold and flu.
Contains pseudo-ephedrine.)

~ a. m. ociones
riyadh, saudi arabia
27 December 2004

(para kay dyra)

alimbukay ng alikabok
ang bumati sa umagang
naninikip ang langit

binughan ng pinong buhangin,
mumunting salitang sumama
sa hangin, ngayo’y bihag
ang dibdib

sa pangamba naglulunoy,
nangungulila sa liwanag
ng iyong tinig, pag-ibig, salita

paghupa ba ng alikabok
naroroon ka?

~ 17 July 2007
~ jeddah, saudi arabia

we meet somewhere, somehow
and over coffee
we sipped
each minute by;
our eyes lock, we kiss,
embraced the hot
brew that brimmed
over the cup
in our hands -
heat is the rush
caffeine in your lips
sugar on your hips
cream on your bosom
that drowned
the din that was
the net,
as if we have known each other
for a lifetime. until

we’ve finally met
face to face
somewhere, somehow
and facing
the bottom of the cup
realized
there
won’t
be
any
refills.

~ september 2004
a. m. ociones

(with a lot of help
from www.groups.yahoo.com/pinoypoets)